Over mij
Ik geloof niet dat mensen vastlopen omdat ze zwak zijn.
Je loopt vast omdat je (soms al jarenlang) hebt gedaan wat nodig was om jezelf staande te houden.
Misschien heb je geleerd om altijd sterk te zijn.
Om vooral voor anderen te zorgen.
Om je aan te passen en jezelf weg te cijferen.
Om je mond te houden.
Om gevoelens weg te stoppen.
Om de controle vast te houden.
Om geen hulp te vragen.
Of om altijd door te gaan, ook als je eigenlijk moe bent.
Wanneer je een kindje krijgt of juist verloren hebt, kunnen patronen die eerder helpend waren gaan knellen. Ook wanneer je zwangerschap of bevalling heel anders liep dan je had gehoopt.
Daarnaast vraagt het leven met een baby iets anders van je. Het ritme, de controle en de voorspelbaarheid die er eerder waren vallen weg en je hebt elkaar opnieuw te leren kennen als geliefden en als ouders. Oude patronen kunnen daardoor ineens veel zichtbaarder worden en invloed krijgen op het dagelijks leven, de band met je kindje of je relatie.
Patronen ontstaan nooit zomaar. Achter de manier waarop je vandaag reageert, schuilt vaak een verhaal. Een verhaal waarin het gedrag dat je nu laat zien ooit heel logisch was, maar je nu misschien belemmert om te leven zoals je eigenlijk zou willen.
Zo kijk ik naar mensen.
Ik ben niet zo geïnteresseerd in de vraag wat er mis is met je of welke labels je opgeplakt hebt gekregen. Ik ben veel nieuwsgieriger naar wat jouw systeem jarenlang voor je heeft geprobeerd op te lossen. Waar zitten je triggers? Welke beschermingsmechanismen heb je ontwikkeld? Waar hebben ze je geholpen? En waarom werken ze nu misschien niet meer?
Ik geloof ook niet dat je geholpen bent met de boodschap dat je positiever moet denken of gewoon wat beter je grenzen moet aangeven. Als het zo eenvoudig was, had je dat waarschijnlijk allang gedaan.
Echte verandering begint wat mij betreft met bewustwording en inzicht.
Begrijpen waarom je systeem doet wat het doet. Begrijpen en leren opmerken hoe je brein en zenuwstelsel reageren op spanning of ongemak. En vooral ontdekken dat je niet kapot bent en dat herstel mogelijk is.
Van daaruit ontstaat ruimte. Ruimte om stap voor stap nieuwe ervaringen op te doen, in een tempo dat bij jou past. Niet omdat je iemand anders moet worden, maar omdat je steeds meer jezelf mag worden.
Die manier van kijken is niet alleen ontstaan tijdens mijn opleidingen. De basis daarvoor werd gelegd in de jaren dat ik als eerstelijns verloskundige werkte.
Jarenlang mocht ik van heel dichtbij meemaken hoe mensen veranderen wanneer ze ouder worden. Zwangerschap, geboorte en het krijgen of verliezen van een kindje behoren tot de meest ingrijpende gebeurtenissen in een mensenleven. Het zijn momenten waarop niet alleen een kindje wordt geboren, maar ook een moeder en een vader.
Het is vaak een prachtige periode. En tegelijkertijd ook een hele kwetsbare. Zwangerschap, bevalling en ouderschap kunnen onzekerheden, angst of verdriet zichtbaar maken. Juist daardoor voelen veel ouders zich soms verder van zichzelf en elkaar verwijderd dan ze ooit hadden verwacht.
Als maatschappij laten we vooral de mooie kant zien. “Geniet ervan.” Misschien wel een van de meest gehoorde opmerkingen tegen jonge ouders. Maar wat als genieten niet lukt? Wat als je vooral bezig bent met overleven? Of als het ouderschap oude pijn, onzekerheden of angst naar boven brengt?
Juist daar ontstond mijn verlangen om mensen niet alleen medisch te begeleiden, maar ook emotioneel. Niet om problemen op te lossen, maar om naast iemand te staan wanneer het leven anders loopt dan gehoopt. Om samen te onderzoeken wat iemand nodig heeft om weer meer rust, vertrouwen en verbinding te ervaren.
Toen ik zelf voor de derde keer moeder werd, besloot ik twee jaar te stoppen met mijn werk als verloskundige. De lange diensten en onregelmatigheid pasten niet meer bij hoe ik het moederschap wilde vormgeven. Tegelijkertijd ontdekte ik dat ik een ideaal nastreefde dat helemaal niet bij mij paste. Ik had het al snel gezien tussen die vier muren en voelde mezelf vlak en somber worden. Dat was niet hoe ik mezelf kende.
In die periode begon ik te dromen over een eigen praktijk. Een plek waar zwangeren en jonge ouders terecht kunnen wanneer het even niet vanzelf gaat.
Ik volgde verschillende opleidingen en liet mij omscholen tot coach en therapeut. In 2022 richtte ik Take Care Coaching op. Inmiddels ben ik gespecialiseerd in mentale klachten rondom zwangerschap en geboorte en werk ik graag samen met verloskundigen, gynaecologen, huisartsen en het CJG.
Naast therapeut ben ik vooral ook mens.
Samen met mijn lieve man heb ik vijf mooie meiden en wonen we sinds 2024 in een klushuis in Middelharnis. Dat betekent dat ons huis nooit stil is. Het ouderschap heeft mij geleerd dat je niet alles onder controle hebt, dat je voortdurend blijft leren en dat perfectie helemaal niet bestaat. Ik weet hoe mooi het ouderschap kan zijn, maar ook hoe overweldigend het soms voelt.
Ik ontdekte ook hoe belangrijk het voor mij is om af en toe alleen op pad te gaan. Een wandeling op het strand of in de natuur, of gewoon een avondje met vriendinnen op stap, helpt mij om weer een leuke partner en moeder te kunnen zijn. Misschien is dat wel waarom ik zoveel waarde hecht aan echtheid. Je hoeft bij mij niet de perfecte ouder of de perfecte versie van jezelf te zijn. Je mag gewoon komen zoals je bent.
De begeleiding die ik bied is warm, praktisch, nuchter en zonder oordeel.
Meestal kan ik je volledig binnen mijn praktijk begeleiden.
Wanneer het nodig is, werk ik samen met andere professionals of verwijs ik je door. Zo krijg je altijd de zorg die het beste bij jouw situatie past.
Ik weet hoe ingewikkeld het leven soms kan zijn en hoeveel moed het vraagt om hulp te vragen.
Ik zie het als een voorrecht dat mensen mij toelaten op momenten waarop ze zich kwetsbaar voelen. Dat vertrouwen neem ik nooit vanzelfsprekend. Daarom wil ik een plek creëren waar jij je veilig kunt voelen. Waar je niets hoeft hoog te houden en waar ruimte is voor alles wat er is.
Van daaruit onderzoeken we samen wat jij of jullie nodig hebben om weer meer rust, vertrouwen en verbinding te ervaren.
Voel je welkom!