“Ik dacht dat ik zowel het trauma rondom de bevalling als het incident achter mij kon laten. Maar ik merkte dat ik steeds meer haar ging controleren, minder sliep, snel in paniek raakt en huilde. “
Sylvana- maart 2025.
Mijn hele zwangerschap was ik bang dat er iets zou gebeuren met de kleine en wij haar kwijt zouden raken. Onze dochter is met spoed gehaald en was zowel prematuur als dysmatuur, maar had een goede start.
Met mij ging het niet goed, waardoor ik de eerste momenten niet heb kunnen genieten en mij het zelfs amper herinner. Na het ziekenhuisontslag hoopte ik echt te kunnen gaan genieten maar niets was minder waar. Ik vond onze dochter verstikt in haar eigen bedje, gelukkig hebben wij haar wel kunnen helpen met behulp van 112.
Ik dacht dat ik zowel het trauma rondom de bevalling als het incident zoals wij het noemen wel zelf achter mij kon laten. Maar ik merkte dat ik steeds meer haar ging controleren, minder sliep, snel in paniek raakt en huilde.
Toen ik een dag alleen thuis was werd het mij echt allemaal te veel en besloot ik dat ik stappen moest ondernemen. Ik had in het ziekenhuis al gesprekken gehad en de hulpverlener daar had mij over de praktijk van Monica verteld. Ik had haar website en insta bekeken en had direct een goed gevoel bij haar en nam dus ik contact op.
Ik startte eerst met mijn hele verhaal op schrijven. Hierdoor merkte ik tijdens het schrijven al waar de diepste pijnpunten zaten. Tijdens mijn eerste sessies stonden we stil bij dit verhaal. Doordat de praktijkruimte huiselijk en warm aanvoelt, voelde ik mij snel op mijn gemak. Ook was was fijn dat Monica mij goed las en zag waar ik het het moeilijkst mee had en waar dat op mijn lijf sloeg.
Daarna heb ik wat sessies EMDR gekregen om de “nare” beelden minder heftig te maken. Ik heb vaker EMDR gehad en wat ik fijn vond bij Monica is dat zij je met een rustig gevoel de deur uit wil laten gaan. Door nog even wat ontspanningsoefeningen, rustig je thee opdrinken en een allerdaags gesprekje te hebben. Mede hierdoor is de EMDR redelijk snel aangeslagen en heeft het goed gewerkt!
Ik bleef alleen last houden van schuldgevoelens en verdriet over hoe bepaalde dingen gelopen zijn. Hiervoor had Monica als idee om mijn verhaal over te schrijven: een soort droombeeld.
Het is zo bizar hoe zij met bepaalde technieken kan zorgen dat je hersenen anders gaan denken. En ik kijk daardoor nu fijner terug op een hele bewogen tijd. Daarnaast ben ik Monica heel dankbaar voor de lieve woorden en steun die zij mij gaf.
Door haar heb ik het gevoel gekregen dat ik wel trots op mijzelf mag zijn, geen slechte moeder ben en geniet ik nu eindelijk meer van alles (zelfs de lastigere momenten).